Het timmermanswerk boeide mij al vroeg. In het dorp waar ik opgroeide, bezocht ik al jong veel timmerbedrijven om rond te kijken. Maar meestal om 'afvalhout' op te halen en daarmee bijzondere dingen te timmeren. Op die manier zat de vaardigheid er al vroeg in.

Het vak leren is eigenlijk 'afkijken' van de voorgaande generatie en hun gereedschappen. Wat ze deden en hoe zij het deden. Natuurlijk werkt zoiets weer door met eigen inzicht.

Na mijn opleiding heb ik gewerkt als meubelmaker, een restauratiebedrijf voor monumenten, de molenmakerij en het orgelbouwbedrijf. In het jaar 2000 heb ik de stap gezet naar het zelfstandig timmerbedrijf. Zodoende was er groei; van zzp'er naar een eigen werkplaats met machinale.

Veel werk in de afgelopen jaren is voor particulieren gedaan, maar ook het inlenen door bedrijven is aan de orde geweest. In deze tijd, waarin veel handelingen machinaal worden uitgevoerd, blijft het mooie van het beroep van handmatig timmeren toch echt nog wel nodig. En gelukkig maar!